Silence in the Hall

The Fifth Round

Beşinci Tur

For thirty years Davit Kapanadze had been running chess tournaments, and in thirty years he had learned that you do not recognise a cheat by his moves, but by his hands. Someone with something to hide touches his face, his ear, his pocket; he gets up too often, and he comes back too quickly. Davit had fetched players out of toilets with telephones in the cisterns, he had confiscated a shoe with a vibration motor in its sole, and once, in Tbilisi, he had sent a grandfather out of the hall who was giving his grandson signals from the audience with a handkerchief. He was not proud of it. He was only thorough.

Davit Kapanadze otuz yıldır satranç turnuvalarını yönetiyordu ve otuz yılda, bir hilebazın hamlelerinden değil, ellerinden tanındığını öğrenmişti. Gizleyecek bir şeyi olan kişi yüzüne, kulağına, cebine dokunur; çok sık ayağa kalkar ve çok çabuk geri döner. Davit, rezervuarlarında telefon yatan tuvaletlerden oyuncular çıkarmış, tabanında titreşim motoru gizlenen bir ayakkabıya el koymuş ve bir keresinde de Tiflis’te, seyircilerin arasından mendiliyle torununa işaretler veren bir dedeyi salondan çıkartmıştı. Bundan gurur duyduğu yoktu. Yalnızca işini titiz yapardı.

The Batumi Open was to be his last tournament. He had informed the federation in the spring, in a short letter without giving a reason, because he did not know himself exactly which one he should have given. He was sixty-three, his knees no longer liked the long days, and every Sunday his daughter called from Berlin to ask whether he did not finally want to do something else. What that was supposed to be, however, she could not tell him either.

Batumi Açık onun son turnuvası olacaktı. Bunu ilkbaharda federasyona bildirmişti; hangi gerekçeyi öne sürmesi gerektiğini kendisi de tam olarak bilemediğinden, gerekçesiz, kısa bir mektupla. Altmış üç yaşındaydı, dizleri artık uzun günleri kaldırmıyordu ve kızı her pazar Berlin’den arayıp nihayet başka bir şeyle uğraşmak isteyip istemediğini soruyordu. Gerçi bunun ne olabileceğini kendisi de ona söyleyemiyordu.