The Signal-Man

I

I

“HALLOA! Below there!”

– Hej! Tam na dole!

When he heard a voice thus calling to him, he was standing at the door of his box, with a flag in his hand, furled round its short pole. One would have thought, considering the nature of the ground, that he could not have doubted from what quarter the voice came; but instead of looking up to where I stood on the top of the steep cutting nearly over his head, he turned himself about, and looked down the Line. There was something remarkable in his manner of doing so, though I could not have said for my life what. But I know it was remarkable enough to attract my notice, even though his figure was foreshortened and shadowed, down in the deep trench, and mine was high above him, so steeped in the glow of an angry sunset, that I had shaded my eyes with my hand before I saw him at all.

Gdy usłyszał głos wołający go w ten sposób, stał w drzwiach swojej budki z flagą w dłoni, zwiniętą wokół krótkiego drzewca. Zważywszy na ukształtowanie terenu, można by sądzić, że nie mógł mieć wątpliwości, skąd dobiega głos; ale zamiast spojrzeć w górę, tam gdzie stałem na szczycie stromego wykopu, niemal nad jego głową, obrócił się i spojrzał wzdłuż Linii. Było coś niezwykłego w sposobie, w jaki to zrobił, choć za nic w świecie nie potrafiłbym powiedzieć co. Wiem jednak, że było to dość niezwykłe, by zwrócić moją uwagę, mimo że jego postać była skrócona perspektywą i pogrążona w cieniu na dnie głębokiego rowu, a moja wznosiła się wysoko nad nim, tak zalana blaskiem gniewnego zachodu słońca, że zanim go w ogóle dostrzegłem, musiałem osłonić oczy dłonią.