One Word to America

The Tariff

Het tarief

In the year 1909 one word to America cost as much as a day labourer on the island of Faial earned in three days. That was not how it was put on the enamel board above the counter of the Azores & Atlantic Telegraph Company in Horta, where it was put in réis, but Inês Goulart, who had sat beneath that board for sixteen years, was the only person in the building who regularly converted the price into labourers' wages. The Englishmen on the first floor reckoned in pounds. They sat up there to pass stock prices, shipping reports and the engagements of Hamburg shipowners from one continent to the other, for on the seabed off Horta the cables between Europe and America met, and the island, which owned nothing but wind, whales and a good harbour, lay like a knot in the middle of the line.

Een woord naar Amerika kostte in 1909 evenveel als wat een dagloner op het eiland Faial in drie dagen verdiende. Zo stond het niet op het emaillebord boven het loket van de Azores & Atlantic Telegraph Company in Horta, daar stond het in réis, maar Inês Goulart, die al zestien jaar onder dat bord zat, was in het hele gebouw de enige die de prijs geregeld in daglonen omrekende. De Engelsen op de eerste verdieping rekenden in ponden. Zij zaten daar om beurskoersen, scheepsberichten en de verlovingen van reders uit Hamburg van het ene werelddeel naar het andere door te geven, want op de zeebodem voor Horta kwamen de kabels tussen Europa en Amerika samen, en het eiland, dat behalve wind, walvissen en een goede haven niets bezat, lag als een knoop midden in de lijn.

The counter on the ground floor was a concession to the locals. It had been given to a woman because a woman cost half as much, and to this woman because she read three languages and was impressed by nobody, neither by captains nor by widows.

Het loket op de begane grond was een concessie aan de plaatselijke bevolking. Men had er een vrouw neergezet omdat een vrouw de helft kostte, en deze vrouw omdat ze drie talen las en van niemand onder de indruk raakte, niet van kapiteins en niet van weduwen.