One Word to America

The Tariff

Tarife

In the year 1909 one word to America cost as much as a day labourer on the island of Faial earned in three days. That was not how it was put on the enamel board above the counter of the Azores & Atlantic Telegraph Company in Horta, where it was put in réis, but Inês Goulart, who had sat beneath that board for sixteen years, was the only person in the building who regularly converted the price into labourers' wages. The Englishmen on the first floor reckoned in pounds. They sat up there to pass stock prices, shipping reports and the engagements of Hamburg shipowners from one continent to the other, for on the seabed off Horta the cables between Europe and America met, and the island, which owned nothing but wind, whales and a good harbour, lay like a knot in the middle of the line.

1909 yılında Amerika’ya giden tek bir sözcük, Faial adasındaki bir gündelikçinin üç günde kazandığı paraya mal oluyordu. Horta’daki Azores & Atlantic Telegraph Company gişesinin üzerindeki emaye tabelada böyle yazmıyordu elbet; orada ücret réis cinsindendi fakat on altı yıldır o tabelanın altında oturan Inês Goulart, koskoca binada bu bedeli düzenli olarak yevmiyeye çeviren tek insandı. Birinci kattaki İngilizler hesabı sterlinle tutardı. Onlar borsa kurlarını, gemi raporlarını ve Hamburg’daki armatörlerin nişan haberlerini bir kıtadan ötekine aktarmak için orada oturuyorlardı; zira Avrupa ile Amerika arasındaki kablolar Horta açıklarında denizin dibinde birleşiyor, rüzgârdan, balinalardan ve korunaklı bir limandan başka hiçbir şeyi olmayan bu ada, hattın tam ortasında bir düğüm gibi duruyordu.

The counter on the ground floor was a concession to the locals. It had been given to a woman because a woman cost half as much, and to this woman because she read three languages and was impressed by nobody, neither by captains nor by widows.

Zemin kattaki gişe, ada halkına verilmiş bir lütuftu. Başına bir kadın oturtmuşlardı, çünkü bir kadın yarı yarıya ucuza geliyordu; üstelik Inês’i seçmişlerdi, çünkü üç dil okuyabiliyor ve ne kaptanlardan ne de dullardan, kimseden gözü korkmuyordu.