The Step

The name went out across the dark river like something thrown. Michael stopped. Ana, standing frozen by the oven with an empty tray in her hands, saw him stop as if he had walked into a wall. For a long moment he did not turn round. His shoulders rose and fell under the long coat. Then, slowly, he turned.

Krok

Father and son stood about ten metres apart. Walter was on the step, in the light from the kitchen door, big and white-haired in his apron and his old slippers. Michael was on the path at the edge of the light, tall and thin and grey-bearded, with his hands hanging empty at his sides. Ana thought they looked like two halves of the same photograph, torn apart a long time ago.

Imię poniosło się ponad ciemną rzeką niczym ciśnięty kamień. Michael stanął jak wryty. Ana, która z pustą blachą w rękach zamarła przy piecu, widziała, jak zatrzymuje się, jakby uderzył w mur. Przez długą chwilę nie odwracał się. Pod długim płaszczem unosiły się i opadały jego ramiona. Potem powoli się odwrócił.

Nobody said anything. The river went past. Somewhere far away, on the other side of the town, the N7 was climbing the hill to the hospital with its lights on. Ana put the tray down very quietly on the table and did not move again.

Ojciec i syn stali jakieś dziesięć metrów od siebie. Walter stał na schodku, w świetle z kuchennych drzwi, potężny i siwowłosy w swoim fartuchu i starych kapciach. Michael stał na ścieżce na skraju światła, wysoki, chudy, z siwą brodą, z bezwładnie opuszczonymi dłońmi. Rosie pomyślała, że wyglądają jak dwie połowy tej samej fotografii, rozerwanej bardzo dawno temu.