Three in the Morning

For a long time nothing happened. Ana stood on the step in the cold with her hand still raised, and she thought that perhaps Walter had not heard, or had heard and decided to ignore it. Then the bolt slid back with a heavy sound, and the door opened a few centimetres. Warm air and the smell of flour came out into the night.

Przez długi czas nic się nie działo. Ana stała na stopniu na chłodzie z wciąż podniesioną ręką. Pomyślała, że Walter jej nie usłyszał albo usłyszał i postanowił to zignorować. Potem zasuwa cofnęła się z ciężkim dźwiękiem i drzwi uchyliły się na kilka centymetrów. Ciepłe powietrze i zapach mąki wypłynęły w noc.

Walter looked out through the gap. He was in his white apron, with flour on his hands and on the front of his shirt. His face was grey and older than it had been a week ago. When he saw who it was, something closed in it at once, like a shop shutter coming down.

Walter wyjrzał przez szparę. Miał na sobie biały fartuch, a na dłoniach i na przodzie koszuli ślady mąki. Jego twarz była szara i starsza niż jeszcze tydzień temu. Kiedy zobaczył, kto to jest, coś w niej natychmiast zgasło, jak opadająca sklepowa roleta.

“I told you to go,” he said. “I meant it. Go back to wherever you’re sleeping.”

„Mówiłem ci, żebyś poszła – powiedział. – Mówiłem poważnie. Wracaj tam, gdzie śpisz”.