Priya’s Part

Ana did not go back to Daniel’s flat that night. She walked straight from the canal to Bridge Street and rang the bell of the small flat above Shah’s. It was nearly ten. Priya opened the door in her dressing gown, with a cup of tea in one hand and the television talking loudly behind her.

Ana nie wróciła tamtej nocy do mieszkania Daniela. Poszła prosto znad kanału na Bridge Street i zadzwoniła do małego mieszkania nad sklepem Shah’s. Była prawie dziesiąta. Priya otworzyła drzwi w szlafroku, z filiżanką herbaty w jednej ręce i głośno grającym telewizorem za plecami.

One look at Ana’s face was enough. Priya turned off the television without asking anything and put the kettle on again. Her flat was small and warm and full of photographs: weddings, babies, a young Priya in a yellow sari standing in front of the shop on its first day, thirty years ago, with a very proud man beside her.

Jedno spojrzenie na twarz Any wystarczyło. Priya wyłączyła telewizor, o nic nie pytając, i znowu nastawiła czajnik. Jej mieszkanie było małe, ciepłe i pełne fotografii: śluby, dzieci, młoda Priya w żółtym sari przed sklepem w pierwszym dniu pracy, trzydzieści lat temu, z bardzo dumnym mężczyzną u boku.

Ana told her about Helen’s visit to the boat, about the envelope and the number with all its zeros, and about Michael’s decision. When she said the words for Jess, Priya put her cup down on the table so carefully that it did not make a sound.

Ana opowiedziała jej o wizycie Helen na łodzi, o kopercie i kwocie z tyloma zerami, a także o decyzji Michaela. Kiedy wypowiedziała słowa „dla Jess”, Priya postawiła filiżankę na stole tak ostrożnie, że nie wydała żadnego dźwięku.